SENAT IZBĄ SAMORZĄDOWĄ

Senat w Polsce pełni funkcję „izby refleksji”. Oznacza to, że jego działalność polega na kontrolowaniu projektów ustaw pod względem formalnym w trakcie ich ścieżki legislacyjnej. W praktyce jednak głosowania pozostają zazwyczaj formalnością i jedynie iluzją „refleksji”, zazwyczaj większość w Senacie posiada bowiem większość rządząca. Merytoryczny wpływ senatorów na kształt prawa w Polsce jest znikomy i nieproporcjonalny do kosztów jakie ponoszą podatnicy na utrzymanie tej izby. Rocznie obywatele wydają na Senat 200 milionów złotych, co oznaczałoby, że na każdego senatora przypada około 2 milionów. Za co?

Partia Demokracja Bezpośrednia sprzeciwia się obecnemu kształtowi Senatu, choć nie popiera jego likwidacji ze względu na głęboko zakorzenioną w tradycji europejskiego parlamentaryzmu i liberalnej demokracji zasadę dwuizbowości.
Członkowie partii są zwolennikami dwuizbowości, ale rozumianej jako rzeczywista niezależność obu izb, możliwa do realizacji jedynie poprzez odpolitycznienie jednej z nich.

Partia Demokracja Bezpośrednia uczyni Senat Izbą Samorządową. By tego dokonać zniesie zakaz łączenia funkcji samorządowych z funkcją senatora, a także wprowadzi zakaz podawania na karcie wyborczej nazwy komitetu wyborczego zgłaszającego kandydata. Łączenie funkcji samorządowca i senatora nie pociągnie jednak za sobą łączenia wynagrodzenia.

Pierwsza propozycja przyczyni się do profesjonalizacji Senatu. Samorządowcy w swej znakomitej większości to wysokiej klasy specjaliści od zarządzania majątkiem publicznym. Dzięki obecności w Senacie uzyskają inicjatywę ustawodawczą, która pozwoli im forsować w polskim ustawodawstwie propozycje pozytywne dla samorządów. Przez wzgląd na zakaz łączenia diet przyniesie to także oszczędności dla budżetu. Druga propozycja przyczyną się do odpolitycznienia Senatu, zwiększając w izbie rolę społecznych działaczy, pozbawionych partyjnego poparcia. W dłuższej perspektywie przyczyni się to do przekształcenia Senatu w izbę samorządową skupiającą przedstawicieli samorządów terytorialnych, związków zawodowych, organizacji pracodawców, organizacji pozarządowych i uczelni wyższych.